Granice wolności w wychowaniu

Wszyscy ludzie, młodzi i starsi odczuwają potrzebę wolności. Coraz bardziej upowszechnia się świadomość tego, że absolutna wolność bez granic nie jest możliwa.

Jak wychowywać młodzież w duchu wolności – ale w pewnych granicach? Jakie są te granice?

Definicja wolności:

- możliwość podejmowania decyzji i postępowania zgodnie z przyjętym systemem wartości i światopoglądem.

Czytaj dalej …

Wzmacnianie poczucia własnej wartości – drogą rozwoju osobowości

W marzeniach wszyscy aspirujemy do rzeczy wielkich. Jednak większość z nas nie osiąga upragnionych rezultatów, nie mamy poczucia spełnienia, nie jesteśmy zadowoleni. Dlaczego? Moglibyśmy wymienić wiele przyczyn (jestem zbyt głupi, inni zrobią to lepiej, nie nadaję się do tego, jestem zbyt słaby, jestem chory, biedny), ale gdzieś w głębi nas drzemie przekonanie, że gdybyśmy się tylko odważyli, moglibyśmy spełnić te marzenia. A więc powstrzymuje nas strach. Strach przed porażką lub sukcesem. To strach krzyżuje nasze zamiary, strach nas blokuje, to on działa destrukcyjnie na nasze poczucie własnej wartości i umieszcza przeróżne blokady na naszej drodze. Strach nie pozwala nam na podjęcie działania, stawia na naszej drodze blokady i przeszkody oraz staje się przyczyną zachowań prowadzących do porażek. Te porażki z kolei wywołują w nas poczucie winy i niepokój mogące prowadzić do kompletnej demobilizacji. Widzimy to na przykładzie naszych dzieci. Niepowodzenia w szkole mogą sprawić, że niecierpliwy uczeń, bez wsparcia ze strony rodziców i nauczycieli traci wiarę, że mu się uda, że jest sens dalej pracować. Uważa, że jest za mało zdolny, czy wręcz głupi i nie będzie nawet starał się zrozumieć problem i działać. Strach i brak motywacji nie pozwalają nam na podejmowanie prób. Tracimy pewność siebie i uważamy, że przegrywanie jest naszym przeznaczeniem. A nie działając, nigdy nie ruszymy z miejsca, nie rozwiniemy się. Jednak nasze strachy znikają, kiedy stawimy im czoło. A z chwilą, kiedy to uczynimy, gdy zaczniemy kierować sobą, będziemy mogli urealniać nasze zamierzenia, plany, marzenia. Wszystkie obawy, wątpliwości, które sprawiają, że stoimy w martwym punkcie można przełamać i ruszyć z miejsca w kierunku rozwoju własnej osobowości i osiągnięcia ważnych dla nas celów.

Czytaj dalej …

Pozytywne myślenie drogą do sukcesu

Sukces człowieka zależy nie tyle od „jakości” naszego umysłu, ile od „jakości” sposobu naszego myślenia. Co kryje się za wszelkiego rodzaju sukcesami? Badane przez psychologów kolejne przypadki ludzi sukcesu potwierdzają, iż zależą one od jakości naszego myślenia. Myśląc pozytywnie, człowiek może osiągnąć bardzo duże efekty.

Dlaczego więc nie każdy myśli w ten sposób?

Myślę, że dlatego iż nasz sposób rozumowania wypływa z naszego otoczenia w którym większość myśli negatywnie. Słyszymy takie stwierdzenia: „Co ma być to będzie.”, „Trzeba brać rzeczy takimi jakie są”, „Los człowieka jest z góry przesądzony”, „Lepiej wyzbyć się marzeń o lepszym życiu.”

Czytaj dalej …

Sztuka porozumiewania się z dzieckiem

Niby prosta sprawa. A jednak. Dziecko to człowiek, który uczy się zachowania od nas dorosłych. Szuka naszej aprobaty, chce być doceniony, kochany, pragnie czuć się bezpiecznie. Dziecko to człowiek bardzo wrażliwy, którego łatwo zranić, łatwo odwrócić od siebie. Chłód emocjonalny i błędy wychowawcze sprawiają, że w zasobnych, pozornie dobrych domach wyrastają ludzie agresywni i okrutni. Coraz gorzej radzą sobie dorośli z przekazywaniem młodemu pokoleniu pozytywnego systemu wartości!

 W tych warunkach wychowywana młodzież pozostaje wyalienowana od norm społecznych, wartości, własnego zachowania, własnych poglądów i innych ludzi. Ci rodzice, którzy karzą fizycznie lub psychicznie dziecko za agresję, modelują i kształtują te właśnie zachowania, które starają się wyeliminować.

Czytaj dalej …

Co rodzice powinni wiedzieć o agresji

„Takie będą losy Rzeczpospolitej jakie jej młodzieży chowanie.”

 

Rodzina jest podstawową komórką społeczną i od jej funkcjonowania zależy wartość społeczeństwa, a także osobisty los jednostki.

W rodzinie człowiek przeżywa najpoważniejszy okres, w którym kształtuje się jego osobowość, styl życia, preferowanie wartości i poglądy na świat.

Przemoc i agresja istniały zawsze, są one częścią kultury, składnikiem stosunków międzyludzkich, nierozłącznym elementem dziejów historii. Przemoc upokarza , powoduje cierpienie i nieobliczalne szkody, rodzi nienawiść i pragnienie odwetu, tworzy błędne koło w stosunkach międzyludzkich i wcześniej, czy później odbije się negatywnie na osobowości i zachowaniu człowieka. Coraz częściej słyszy się i mówi o agresji i przemocy. Docierające do nas codziennie informacje o morderstwach, aktach terrorystycznych, rozbojach, gwałtach, agresji w polityce, gospodarce, w filmie, sporcie. Coraz częściej słyszy się również wulgarne słownictwo-w niektórych kręgach kulturowych staje się ono normą.

O dynamie zjawiska agresji i przemocy w najbliższej przyszłości będą decydowały postawy młodzieży. To od Was rodzice w największym stopniu zależy jaką będziemy mieli młodzież!

Czytaj dalej …

Wychowanie metodą dr Gordona, czyli jak być asertywnym rodzicem.

Wychowanie metoda dr Gordona czyli jak być asertywnym rodzicem by skutecznie komunikować się z dzieckiem, należy być osobą bezpośrednią, szczerą i uczciwą we wszystkich swoich wypowiedziach i działaniach – przekonuje autor poradnika „Wychowanie bez porażek”…

Czytaj dalej …

Chwalić. Ale jak?

”Nauczymy nasze dziecko patrzenia na siebie w prawdzie, jeśli będziemy obdarzać je mądrymi pochwałami”

Wyobraźmy sobie, że nasze dziecko jest piłką, którą trzeba wypełnić powietrzem (pochwałą). Aby piłka spełniała swoją funkcję nie może być w niej ani za dużo powietrza (gdyż piłka pęknie) ani za mało (nie da się jej odbijać). Podobnie jest z naszymi dziećmi. Wiemy, że powinny być chwalone, nie zawsze jednak wiemy jak i za co?.

Czytaj dalej …

Zaburzenia emocji dziecka - przyczyny

Najbardziej niekorzystnym z punktu wiszenia możliwości występowania zaburzeń u dzieci wydaje się taki zespół cech układu nerwowego, w którym istnieje znaczna przewaga procesów pobudzenia nad hamowaniem (zakłócenie procesów równowagi układu nerwowego), przy dużej sile i ruchliwości. Prowadzi to do wyraźnej predyspozycji do powstawania objawów np. nadpobudliwości psychoruchowej lub reakcji nerwicowych. Również niekorzystny wydaje się słaby typ układu nerwowego (słaba reakcja na bodźce) oraz typ układu nerwowego z ewidentną przewagą procesów pobudzania nad hamowaniem, przy jednocześnie wyuczonych reakcjach hamulcowych w sferze okazywania uczuć, co może prowadzić do objawów tzw. zahamowania psychoruchowego, które zgodnie z badaniami, jest zaburzeniem cechującym się, podobnie jak nadpobudliwość, silnym pobudzeniem emocjonalnym. Pobudzenie to dzieci nadpobudliwe "wyrzucają" na zewnątrz, zaś zahamowane - silnie tłumią.

Czytaj dalej …

Chcesz być Rodzicem doskonałym - sprezentuj dziecku na Nowy Rok cztery bezcenne prezenty.

 

Każde dziecko pod choinką znajduje co roku szereg upominków. Są to najczęściej wymarzone lalki, klocki, inne zabawki lub słodycze. W zamożniejszych rodzinach bywają komputery, drogi sprzęt sportowy, markowe ubrania. Są to przedmioty, które choć dziś potrzebne z czasem ulegają zniszczeniu, zużyją się i przestają cieszyć.

Co zatem ofiarować dziecku, aby dary przetrwały całe życie, aby mógł je ofiarować każdy rodzic bez względu na zasobność portfela? Są takie dary, które tylko my możemy naszym dzieciom dać, dary na które każde dziecko z utęsknieniem czeka:

Czytaj dalej …

Dekalog mądrego rodzica

NIE SKRACAJ OKRESU DZIECIŃSTWA przez ograniczanie dziecku czasu na zabawę, spotkania z kolegami, odpoczynek. To sprzyja zdrowiu i uspokaja psychikę. Zajęcia dodatkowe planuj tak, by nie przeciążać ucznia nadmiarem obowiązków.

 

DOSTRZEŻ I POCHWAL każdy oryginalny pomysł dziecka – to je zachęci
do twórczej pracy. Krytykuj oszczędnie i zasłużenie. Unikaj porównywania
do innych dzieci.

 

STARAJ SIĘ JE UCZYĆ DOBRYCH, bezkonfliktowych relacji
z rówieśnikami i osobami dorosłymi, pokazuj mu przykłady takich zachowań, tłumacz, dlaczego tak właśnie należy się zachować.

 

OKAZUJ MU, ŻE Z OPTYMIZMEM PATRZYSZ NA JEGO PRZYSZŁOŚĆ, zapewnij, że zawsze może na ciebie liczyć. Będzie czuło twoje psychiczne wsparcie i chętniej usłucha ewentualnych rad.

 

NIE NISZCZ INDYWIDUALNOŚCI swojego dziecka, musisz zrozumieć,
że jest ono odrębnym człowiekiem. Nie obarczaj go swoimi niezrealizowanymi marzeniami. To tylko tobie się wydaje, że wiesz lepiej, czego pragnie twoje dziecko. Zamiast zniechęcać je do realizowania własnych pragnień i planów, doradzaj, jak je urzeczywistnić, i staraj się mu w tym pomóc.

 

UCZ DZIECKO, że nie zawsze musi być górą w kontaktach z innymi ludźmi. Wytłumacz, że lepiej być skutecznym, niż mieć przewagę.

 

NIE WYRĘCZAJ GO WE WSZYSTKIM. Musi doświadczyć na własnej skórze swoich wyborów i ich konsekwencji, nawet jeśli czasem są dla niego nieprzyjemne.

 

ZNIECHĘCAJ DO ŚLEPEGO ULEGANIA MODZIE. Pokazuj, że prawdziwa atrakcyjność człowieka ma niewiele wspólnego z jego powierzchownością,
a znacznie więcej ze sposobem bycia, kreatywnością, pogodą ducha, umiejętnością okazywania pozytywnych uczuć.

 

NIE GDERAJ. Jeśli będziesz zamęczać dziecko nieustannymi wymówkami, będzie udawać głuchego.

 

Pamiętaj, że CZAS POŚWIĘCONY DZIECKU oraz autentyczne zainteresowanie jego sprawami są o wiele cenniejsze od drogiej zabawki, ubrania czy najbardziej nawet atrakcyjnego prezentu.

Dlaczego warto dzieciom czytać KSIĄŻKI?

Chcemy zachęcić Państwa do czytania książek swoim dzieciom, wykazać zalety wspólnej lektury i wpływu książki na rozwój i psychikę dziecka. Świat, w którym żyjemy jest coraz bardziej skomplikowany, lawinowo narasta ilość informacji, następuje coraz szybszy przyrost wiedzy, a z tym wiążą się zmiany na rynku pracy.

Współczesna cywilizacja to ekspansja telewizji i innych multimediów. Badania wykazały szkodliwość nadmiernego oglądania telewizji przez dzieci. Telewizja nie rozwija u dzieci myślenia, wiele programów wywołuje lęk i niepokój oraz znieczula na przemoc. Aby dziecko nauczyło się w sposób mądry korzystać z telewizji i komputera musi już w najmłodszym wieku otrzymać alternatywę w postaci innej, atrakcyjnej formy spędzania czasu – czytania.

Proponujemy, więc Państwu częste, głośne czytanie jako szczepionkę przeciw wielu niepożądanym wpływom i zagrożeniom dla umysłu i psychiki dziecka. Wszyscy powinniśmy zdać sobie sprawę, że głośne czytanie ma ogromny wpływ na jego rozwój umysłowy i emocjonalny. Książka dostarcza dzieciom nowych informacji o świecie. Na przykład: małe dziecko zamieszkałe w mieście zanim zobaczy żywą kurę, kaczkę, krowę, konia dowiaduje się o nich z książki z obrazkami. Obrazek
i opis stają się więc źródłem wielu wiadomości. Im mniejsze dziecko, tym więcej ilustracji powinny zawierać jego książeczki, dlatego dobieraj lekturę odpowiednią do wieku dziecka.

Głośne czytanie spełnia ważną rolę w kształtowaniu mowy Twojego dziecku. Nie tylko wzbogaca jego słownictwo, lecz także uczy prawidłowego formułowania myśli, budowy zdań, posługiwania się słowem zgodnie z gramatyką. Częste rozmowy z dzieckiem, a także głośne czytanie kształcą również podstawowe funkcje słuchowe, które mają duże znaczenie w nauce czytania i pisania. Dziecko czytając musi rozpoznać znaki graficzne (litery) następnie podporządkowuje je odpowiednim głoskom (analiza)
i łączy w całość (synteza). Przy pisaniu słyszane słowo musi rozłożyć na poszczególne głoski, aby móc
je zapisać. Te procesy słuchowe, czyli rozróżnianie głosek i łączenie ich w całość kształtowane są już od chwili, gdy do niemowlęcia docierają słowa wypowiedziane przez matkę.

Głośne czytanie lub opowiadanie dostarcza Twojemu dziecku wielu bodźców słuchowych pobudzających wspomniane procesy analizy i syntezy słuchowej. Od poziomu ich rozwoju zależy
nie tylko powodzenie w nauce czytania i pisania, lecz także w nauce języków obcych i umiejętności uważnego słuchania na lekcji. Należy również podkreślić bardzo istotną wartość głośnego czytania, jaką jest rozwój uczuciowy. Czytając swojemu dziecku odpowiednio dobraną lekturę możesz wpłynąć
na pobudzenie lub uspokojenie jego emocji. Gdy Twoje dziecko jest rozżalone, czuje się nieszczęśliwe, możesz zmienić ten nastrój czytając mu zabawną historyjkę. Możesz także wywołać uczucie radości
i dumy ze zwycięstwa bohatera bajki lub uczucie współczucia dla pokrzywdzonego.

Pamiętaj, że samo przebywanie u boku ojca lub matki, możliwość przytulenia się, kontaktu psychicznego i fizycznego, wspólne przeżywanie tych samych treści są wielkimi wartościami niezależnymi od treściowej zawartości opowiadania lub bajki.

 

Dlatego też poczytaj mi Mamo, poczytaj mi Tato...

Jeśli chcesz być przyjacielem własnego dziecka …

Pamiętajmy, że dobrzy, wspierający dziecko rodzice:

  1. Mówią o swojej miłości do dziecka i okazują ją gestami, nie tylko wtedy,
    gdy ono domaga się deklaracji.
  2. Są dumni z dziecka.
  3. Stwarzają poczucie bezpieczeństwa przez swoją obecność fizyczną,
    nie krzyczą, nie biją, nie ranią uczuć krytyką, oceną, niesprawiedliwością.
  4. Przytulają, głaszczą, noszą na barana.
  5. Słuchają z uwagą.
  6. Są sobą, nie udają przed dzieckiem innych niż są ( np. mówią o swoich słabościach, co lubią, czego nie lubią).
  7. Są tolerancyjni – rozumieją, że dziecko ma swoje indywidualne potrzeby.
  8. Dostrzegają uczucia dziecka i akceptują płacz, złość, spontaniczną radość.
  9. Akceptują dziecko z jego płcią, urodą, defektami, ale ganią za złe zachowanie.
  10. Kierują się jasnymi dla dziecka normami i regułami, są konsekwentni.
  11. Zauważają i odpowiednio reagują na etapy rozwojowe dziecka,
    nie wymagając za dużo od małego, a dając coraz więcej samodzielności dużemu.
  12. Nie przeszkadzają w spontanicznej aktywności dziecka, np. akceptują, gdy dwulatek wspina się po drabinie, pozwalają biegać starszemu, mimo, że się spoci, korzystają z okazji bycia razem, gdy sześciolatek garnie się do pomocy w kuchni.
  13. Nie karzą dziecka, gdy sama sytuacja niesie karę, chwalą za pracę i dobre chęci, a nie tylko za końcowy efekt.